Home - Wie Wat Waar

Glyfosaatcocktails in de bodem

Het glyfosaat-molecule lijkt sterk op het aminozuur glycine en kan daardoor optreden als het Trojaanse paard in onze eiwitstructuren. Omdat glyfosaat vermomd als glycine echter een totaal andere (biocide) werking heeft dan het eigenlijke glycine, is deze dubbelganger van glycine funest voor aerobe bacteriën uit de geslachten Lactobacillus, Bifidus, Enterococcus en Streptococcus.

Door hun hoge wateroplosbaarheid worden glyfosaatcocktails ondertussen met hun afbraakproducten (waaronder het minstens even giftige AMPA, =Amino Methyl Phosphonic Acid) in alle hoeken en gaten van ons milieu aangetroffen, tot in de grote rivieren. In de bodem wordt het middel echter maar vertraagd afgebroken, omdat door de hechting aan fijne bodemdeeltjes en de complexvormende eigenschappen steeds maar een deel van dat glyfosaat binnen bereik komt van bacteriesoorten die het goedje zouden kunnen afbreken. Afgezien van een enkele soort uit het geslacht Pseudomonas, zijn dat er maar weinig. Er blijft dus jarenlang nalevering optreden vanuit de bodemmatrix en daarom is biologische afbreekbaarheid in dit verband slechts 'fake news', jarenlang verspreid door Monsanto c.s.

1. DE PLANT wordt bespoten, maar DE BODEM degradeert en raakt verdicht

Glyfosaat doodt niet alleen planten, maar ook gunstig bodemleven. Van het door de plant opgenomen glyfosaat wordt een belangrijk deel direct naar de groeipunten in de wortels getransporteerd, waar een plant tot wel 50% van zijn geproduceerde suikers uitruilt met organische voedingsstoffen die het bodemleven aanvoert. Zo wordt glyfosaat samen met de suikers snel uitgescheiden in de bodem. Daar grijpt glyfosaat, samen met de hoeveelheden die direct al op/in de bodem belanden (drijfmestinjectie!), aerobe bacteriën en schimmels aan die uiterst belangrijk zijn voor de vorming van humus. Als gevolg daarvan

1. daalt het humusgehalte langzaam maar zeker,
   
2. verdicht de bodem door verslemping en compactie,
   
3. ontstaat er zuurstoftekort en
   
4. gaan anaerobe (rottings)bacteriën en schadelijke schimmels in de overdrive.
   

De betekenis van (glyfosaathoudende) drijfmestinjectie voor het bodemleven.
Door het afnemende zuurstofgehalte wordt de grond zuurder en gaat de wormenpopulatie onderuit, want wormen kunnen niet zonder bodemleven. Door al deze zaken neemt de natuurlijke bodemvruchtbaarheid geruisloos af en neemt de interne bodemerosie toe. Dat wij van dat laatste in Nederland nog relatief weinig merken, heeft meer te maken met de afwezigheid van veel helling in het terrein dan met de afwezigheid van het probleem.

Glyfosaat-cocktails ondergraven dus het onderhoud van het klei/humuscomplex
De eliminatie van het bodemleven heeft forse consequenties voor de bodemstructuur, die afhankelijk is van het onderhoud van het klei/humuscomplex door het bodemleven. Door de afbraak van het klei/humuscomplex raken ultra-lichte bodemdeeltjes gemakkelijk op drift en wordt het geadsorbeerde glyfosaat geruisloos meegenomen met de wind- en water-erosie die optreden door het ontketende structuurverlies. In combinatie met andere antibiotica die zich al in bodem en mest ophouden, vormen glyfosaat-cocktails samen met hun afbraakproducten waaronder AMPA een uiterst gemene mix, die onopvallend overal doordringt en precies de micro-organismen uitschakelt die in de bodem, maar ook in onze darmen de voedingsstoffen zouden moeten vormen die zo waardevol zijn voor vitale gewassen, resp. een krachtig immuunsysteem.

Door gebruik van glyfosaat zaagt de industriële landbouw dus de poten onder zijn eigen stoel vandaan, want de productiefactor GROND wordt langzaam maar zeker onklaar gemaakt. Het ontregelen van aeroob bodemleven door glyfosaatcocktails heeft heel wat gevolgen:

1. de aanvoer van weerstandsverhogende, organische voedingsstoffen naar de plant stokt,
2. gewassen verminderen in voedzaamheid, door ontbrekende organische nutriënten
3. de humusvorming rond de wortels komt tot stilstand en daarmee de opslag van CO₂;
4. de kruimelstructuur van de bodem stort in door afbraak van gel+lijmstoffen (-> erosie),
5. de droogtegevoeligheid van de bodem neemt toe met verminderend poriënvolume.
6. Warmteopname en stralingsreflectie van de bodem veranderen: er treden hogere temperaturen op aan het bodemoppervlak, door de afnemende warmtecapaciteit van de verslempende toplaag (verslemping=korstvorming, door minder organische stof en minder samenhang). Ook toenemende reflectie van kortgolvige straling bij onbedekte bodem genereert meer infrarood (=warmte)straling die de luchtlaag erboven sterk kan opwarmen. Snel stijgende, warme luchtbellen zorgen dan bij verhoogde instraling voor sterke turbulentie, instabiele luchtlagen en felle, lokale buien. Glyfosaat degradeert dus niet alleen de bodem, maar is ook een belangrijke (negatieve) klimaatfactor!

Foto: Tim McCabe, USDA, in Tennesee, VS. Door minder humus valt het klei/humuscomplex uit elkaar, verslempt de toplaag en daalt de infiltratiecapaciteit van de bodem. Bij felle neerslag spoelt die toplaag weg, als dat niet wordt voorkomen door een beschermende bodembedekking. De oppervlakkige afstroming van akkers neemt dus toe, terwijl dat afstromende water verloren gaat voor de gewasproductie en tegelijkertijd ook nog veel fijn sediment meevoert. De toegenomen sedimentlast is op de foto duidelijk te zien (beweeg cursor over de foto). Omdat de fijnste deeltjes ook de meeste stoffen aan zich binden, zijn hier enorme verliezen aan voedingsstoffen (ook organische) mee gemoeid. De CEC, de uitwisselingscapaciteit voor kationen, wordt met name bepaald door het soortelijk oppervlak van de fijnste bodemdeeltjes: klei <2µm en silt <20 µm. Zo zorgt de watererosie dus niet alleen voor een transport van fijne bodemdeeltjes richting grote rivieren, maar en passant ook voor een belasting van het oppervlaktewater met aangehechte meststoffen als fosfaat en nitraat en bestrijdingsmiddelen als glyfosaat. De te hoge concentraties glyfosaat en AMPA (=Amino Methyl Phosphonic Acid, het even giftige afbraakproduct van glyfosaat) zijn in Nederland met enige regelmaat oorzaak van onderbrekingen bij het inlaten van rivierwater voor de drinkwatervoorziening, vanwege mogelijke risico's voor de volksgezondheid.

Een samenvatting van de bevindingen van Samsel en Seneff over de effecten van glyfosaatcocktails op de gezondheid vindt u onder 2. ONZE GEZONDHEID.